[ آيات 60 - 49 ] ( تفسير لفظى ) 49 - تِلْكَ مِنْ أَنْباءِ الْغَيْبِ نُوحِيها إِلَيْكَ ما كُنْتَ تَعْلَمُها أَنْتَ وَ لا قَوْمُكَ مِنْ قَبْلِ هذا فَاصْبِرْ إِنَّ الْعاقِبَةَ لِلْمُتَّقِينَ . اين قصّه از خبرهاى پوشيده است كه ما به تو پيغام دهيم و تو هرگز ندانستى و نه قوم تو ( عربها ) پس تو بر آزار قوم خويش شكيبائى كن كه عاقبت پيروزى با پرهيزكاران است . 50 - وَ إِلى عادٍ أَخاهُمْ هُوداً قالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا مُفْتَرُونَ و فرستاديم بسوى قوم عاد ، برادرشان هود كه گفت : اى خويشان من ، خدا را بپرستيد ، جز او خدائى براى شما نيست ، اگر جز اين كنيد شما نيستيد جز دروغ‌گويان . 51 - يا قَوْمِ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى الَّذِي فَطَرَنِي أَ فَلا تَعْقِلُونَ . هود گفت : اى قوم ، من از شما مزدى نمىخواهم ، مزد من با خدائى است كه مرا آفريده آيا درست نمىيابيد و تعقّل نمىكنيد ؟ 52 - وَ يا قَوْمِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْكُمْ مِدْراراً وَ يَزِدْكُمْ قُوَّةً إِلى قُوَّتِكُمْ وَ لا تَتَوَلَّوْا مُجْرِمِينَ . اى قوم ، از پروردگار خود آمرزش بخواهيد و بسوى او بازگرديد و توبه كنيد ، تا براى شما از آسمان باران پيوسته ببارد ، و نيروئى بر نيروى شما بيفزايد و از پذيرفتن پيغام برمگرديد درحالىكه گناهكار باشيد . 53 - قالُوا يا هُودُ ما جِئْتَنا بِبَيِّنَةٍ وَ ما نَحْنُ بِتارِكِي آلِهَتِنا عَنْ قَوْلِكَ وَ ما نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِينَ . گفتند : اى هود ، تو براى ما پيغامى درست و روشن نياوردى و ما خدايان خود را به گفتهء تو از دست نمىدهيم و به تو هم نمىگرويم . 54 - إِنْ نَقُولُ إِلَّا اعْتَراكَ بَعْضُ آلِهَتِنا بِسُوءٍ قالَ إِنِّي أُشْهِدُ اللَّهَ وَ اشْهَدُوا أَنِّي بَرِيءٌ مِمَّا تُشْرِكُونَ . نمىگوئيم به تو چيزى جز آنكه از بعض خدايان ما به تو گزندى رسيده ! هود گفت : من خدا را گواه مىگيرم و شما هم گواه باشيد كه از آنچه شما با خداى يگانه شريك مىدانيد بيزارم . 55 - مِنْ دُونِهِ فَكِيدُونِي جَمِيعاً ثُمَّ لا تُنْظِرُونِ . پس با من هر كار داريد بكنيد و بكوشيد به هر ساز و توانى كه داريد و مىتوانيد ، آنگاه به من هيچ درنگ ندهيد . 56 - إِنِّي تَوَكَّلْتُ عَلَى اللَّهِ رَبِّي وَ رَبِّكُمْ ما مِنْ دَابَّةٍ إِلَّا هُوَ آخِذٌ بِناصِيَتِها إِنَّ رَبِّي عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ . من به خداى خودم و خداى شما توكّل مىكنم هيچ جنبنده‌اى نيست مگر خداوند ناصيت او را گرفته دارد و از او بازخواست مىكند ، زيرا خداى من بر راهى راست است . 57 - فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ ما أُرْسِلْتُ بِهِ إِلَيْكُمْ وَ يَسْتَخْلِفُ رَبِّي قَوْماً غَيْرَكُمْ وَ لا تَضُرُّونَهُ شَيْئاً إِنَّ رَبِّي عَلى كُلِّ شَيْءٍ حَفِيظٌ . اگر برگرديد ، من به شما مأموريت خود را رسانيدم و خداوند گروه ديگرى جز شما در زمين برقرار خواهد كرد كه جاى شما را خواهند گرفت و شما هيچ زيانى به آنها نتوانيد رسانيد ، كه خداى نگاهبان و نگاهدار همه چيز است . 58 - وَ لَمَّا جاءَ أَمْرُنا نَجَّيْنا هُوداً وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَ نَجَّيْناهُمْ مِنْ عَذابٍ غَلِيظٍ . آنگاه كه فرمان ما آمد ، هود و كسانى كه با او ايمان آورده بودند از عذابى بزرگ نجات داديم . 59 - وَ تِلْكَ عادٌ جَحَدُوا بِآياتِ رَبِّهِمْ وَ عَصَوْا رُسُلَهُ وَ اتَّبَعُوا أَمْرَ كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ . و اين قوم عاد است كه سخنان ما را انكار كردند و فرستادگان خدا را عصيان ورزيدند و از هر ناپاك ستيزه‌كار پيروى كردند .